රෑට මට නින්ද නැතිවෙනවා
මාගෙ පව් මා කෙරූ මතක් වෙලා
නෑනෙ ඇය ගාව මම නැවුනේ
ඊට නෑ සමාව දැං ඇගෙ හිතේ
ඈගෙ හද පෑරි පැලුනා ඉරී
ඒ වෙලේ උන්නේම මා නම් හිනැහී
ආදරේ දුන්නාට අවසානයේ
ඈගෙ හීන මං කඩද්දි පෑරී ඇඩුවා ඒකි
හර්දෙ හිස්
මා ගාව නොසැලී හිටිය ඈට එදා
මා කළාම වාගෙ මාව ඇවිලේ
දෑසමානයෙදී පෑරෙද්දී අත
මා හැරියේ එයා නොවේ
දෑස ළඟ දෑත ගෙන ආදරේ
මෙයයි කියූ ඇයගේ කතාව මේ
ඈත නොබැලූව මා ඇගේ
සෙනේ වළදාපු අතීතේ කතාව මේ
මං ගාවින් නොයිද
පාඩුවෙඉන්න ඉඩ දෙන්නකෝ
බදාන් ඉන්නෙපා කෝ
ඈතින් වාගේ ඉන්නකෝ
කිව්වා මං හිත්පෑරී දෝ දන්නෑ අයියෝ
ආයේ එන්න කිව්වත්
ආලෙන් මේ තේවාවන් නෑසේ දැං
තනියෙන් මා දැල්වේ දුමාරයේ
ඈ ළං වෙද්දී පාරා පැන්නුවා ඔහේ
ප්රේමෙන් මා සරදමක් කෙරුවත්
ඈගේ කෝඩු සෙනෙහේ
දූලියක් කළානෙ මං