මේක මායාවක්
ලඟ නෑ දැන් මගේ ආශාවක්
තව හෝරාවක් තව නෑ මං ඉන්නේ
තව නෑ මං ඉන්නේ
මේක චායාවක්
දුර නොපෙනෙන එක බාධාවක්
එක හෝරාවක්
තව නෑ මං ඉන්නේ තව නෑ මං ඉන්නේ
මං අතරමං තොරගත්ත
පාරවල් වලම
මේ ගිනිගහන
පොලොව ගෙන්දගම්
සෙල්ලම් ඔක්කොම ඉන්නකම්
තවම දාලා යනකම් මං
අල්ල්න් ඉන්නේ බලපන්
අල්ලගෙන සුරපුර මාලිගා
හීන මං ඉන්න
සුරංගනා ලෝකෙන්
බිමට බහින්න මං
අකමැති දසුන දකීන
වරදක් හීන මත්තෙ
නහීන මිනිසා වීම
මං දාගත්තා සීමා
අහලා මාව උබලා පාගන්න දීලා
අතිතේ මං නිදාගත්තෙ වස
බිලා දැන් ඇස් ඇරගත්තෙ වදදීලා
මට ඕනේ නෑ දෝලාවක්
මට සැපයි මෙහෙම
අහලා ඉද්දී ප්‍රොඩාවක්
ජිවිතේම බොරුවක්
වහගන්න දැගලුවත්
ඇතුලෙන් හිස් ගන්න
දෙයක් නැ මැරුවත්
ඇයි තාම තරඟේ
බිඳුණු කැඩපත විස්වාසේ
මට දරා ගන්න බැරි
බව දැක්කනේ
උබලා දඟලන්නේ ඇයි
පේලියක් ගානේ
වචන පැහැදිලි
හිස් වෙච්ච අහසක
ඇයි දැක්කේ දේදුන්න
නරක වෙලාවට
අනංගයා හී දුන්න
විදින්නේ කළුවරේ
පාරන්න හිත් තාම
පිසාචයෝ බලන් ඉන්නෙ ලේ බොන්න
දැන් හීන පෙන්නේ කලු පාට
ලස්ස්නයි සුදු පාට
සුදුපාට මල් පිපුනේ මහ රෑට
පිච්චුනා දැනුනාට
මොක දන්නේ නැතත්
හරියට පරදින්න දනි මට රිදුනාට
මං ඈත බලන් මනෝපාර
වස්සනේ එනතුරු බලන්
ඉද්දී ගෙවිගියා ගිම්ගානේ
මට රිද්දගන්න දුර ඈත තරුවකට
ගල්ගහන පොඩි එකා මමයි මේ මද්දහනේ