ලදේ සදා නුඹේම වෙන්නම්
නෙතේ ගලනා කදුලු පිහන්නම්
නුඹේ ලයේ සදා රැදෙන්නම් //
අනේ මන්දා බිද බිද නුඹේ රුව මැවුනා
ඇවිදපු සිතුවිලි දැවුනා
අලු කැඩුනා කලුවරේම ඇහැ කැවුනා
අත පසුවුන දෙනෙක් රැව්වා
දිව කෑරුවාද මිරිස්
රොටියට උඩින් අපි
දාගත්තා කිරිත්
උඹ යන්නේ පල්ලියට
මම ඇහුවා පිරිත්
අපි අපිට හදාගත්තා
හොද සුදු කිරිත්
අතීතයේ නෙවෙයි අපේ
අනාගතේ ලියා
කහ ඉරි උඩින් අපි
ඇවිදන් ගියා
නෙත නෙත ගැටුනට අපි කල කතා
හඩ දුරත් ගියේ නෑ අපි ලග නිසා //
ලදේ සදා නුඹේම වෙන්නම්…
නුඹේ සිනා මගේම වේ නම්
කතා පොතේ පමානොවී මං
මගේ කියා ලියා තියන්නම්
වැඩුනට නුරාව හිතින් හරි පරිස්සමින්
පොඩි කලා පොඩි උනු මල්
බැදුනාට නුරාවට මල්
රැය අදුරට වඩා කලුවට උනු හදවල්
පතුලට මුදාහල ගල්
වතුරට වැටි හඩ නිති ඇහුනට මනකල්
පතුලට ගියා අපි ලල්
අපි නොහිතපු හෙට ගැන
සිතුවෙමු මනකල්
අදින් අන දෙන සිහිනයේ නිලදාරී
අතින් පය තැබුවට පපුවට වෑරී
හිතින් හල පිනිකඩ සුලගට ගෑවී
හිටි ගමන් කල අපි වැලමිටි ගෑවී
මට අමතක උනා කලාසුනේ කෑලී
බෙර පද තියයි ඉරි කෑලී
කලුවරේ අමතක ලියවුපු පේලි
මුල මැද අග පැටලේවී
ලදේ සදා නුඹේම වෙන්නම්…//
නුඹේ සිනා මගේම වේනම්…//