Verse 1
බස්සන්නම් හිරටම බස්නාහිරටම
ලෝකේ මදි මට හොල්ලන්න ඕන සක්වල
කවුද විරසක මං ගනිද්දි සියතට
අතින් අත ගියත් ඔටුන්න හිමි මේ සිරසට
Verse 2
මොකෝ වෙන්නෙ පුතා තව පාරක් අදිමුද
කඹ නෙමෙයි චෙස් මචං බේරෙන්නෙ ගහෙන් කෙස්
කෝ කෙලින් එකෙක් මේ හේවායා අභිමුක
Bitch please gimme da mic වැඩ දාන්නේ කලාවෙන් විදෙස්
Verse 3
සැනින් වැකුනු කන් උහුලන්න බැරි
නෑ සෙනග මේ විරු ට ගරු නම් නොදැරි
පැත්තට වෙයන් පිච්චෙයි මේ ලේ උතුරන්න ගනී
පයේ වැදි අන්ධයා උබ මේවා පතරංග මැණික්
Verse 4
ඕනේ මට ඉන්න මොකාටවත් අත නොපා
කවුද ගනන් ගත්තෙ හැඬලුවත් කණ කොකා
කාලේ නොකා තුල මනෝරාඡික ලෝකත්
ඇති පිරිමහ ගන්න පෑනක් සහ පොඩි පොතක්
Verse 5
Opinion කර තියන් කීප දෙනෙක් මං ගාව
හිරූ ඕනද බං අපිට අනුකම්පාව
ඇය මේ කීප දෙනෙක් දණ ගහන් මං ගාව
මං මැරෙනවා ලියන්න ඒකයි කම්පාව
Verse 6
අලංකාර තාල වෙනස් හඩ ප්රස්තාර
ඇති වෙයි හේවා තෙමන්න මේ කාන්තාර
ඉල්ලපල්ලා මොල බලන් කඩන් යන තාරකාව
ගිල ගත්තා හැඟීම් සතා විසයි දුරින් කාන්තාව
Verse 7
මට මැරි මැරි උපදින්න ඕන පේලි මත
මදි කමින් හොඳ සද්ද කලාවද වේලි ඇත
බේරි ඇත ලේ කට කොනින් කියන්න බිය නැත
සිහිය නැද්ද අඳුරෙ මෙන් අත ගාමින් පියා නෙත
Verse 8
ඇකඩමියාව කුළුදුල් මොල හෝදන
ආගමික ලැදියාව මිථ්යාව පොරෝගෙන
පෙරලුවා පස නැවුම් කරපන් දැං රෝපණ
කළු සුදු දෙකෙන් මගෙ උබට ඕන කෝකද
Verse 9
ප්රසිද්ධිය නෙමෙයි වද උනේ ගැන ප්රමිතිය
උබ ඇන තියන් බලයි මගෙ ප්රගතිය
මාව පහු කරන්නද පුතා හදිස්සිය
මමයි කෙලින් කරේ උබේ කොඳු නාරටිය
Verse 10
මං වැදු වදන් උබ පොතෙන් උපුටා ගත්
රැස් බුදු අස්සෙ ගිරි බොක්කෙ පිළුනු මස්
පුරුද්දක් නෑ කුල කියා කර මුල මතක්
තොපි බඩගින්නෙ කෑවෙ මගෙ කනත්තෙ පස්
Verse 11
ප්ලාස්ටරෙන් නම් මේ කට වහන්න බෑ සරස්වති
මගෙ පරිධිය තුල මොකා උනත් හරස් වෙද්දි
වන්නිල ඇත්තන්ට ප්රසිද්ධිය බරක් වෙද්දි
මොලේ ඉඩ ඇහිරේවි පුතේ හිස ඉදිමෙද්දි
Verse 12
උබ බබා දන්නෙම නෑ ගලද්දි ශ්රාව
උබෙ කිඹුල් කඳුලු ගැමුණුත් එක්ක හැමිණුනු
දැන් වනයි උජාරුවෙන් මං මුවහත් කල කග දාර
කාටද ලොකු මේ පකා මං ඉදිරියේ වැළපුනු
Verse 13
මගෙන් උස්සද්දිත් රයිම්ස් උනා කාරුණික
මොන ඩෙස්මන්ද උබ ආයාචනික
මට ඕන්නෑ හුත්තො උබට මෙන් ආදේශක
මේක වෙස්නාහිර ගතිය ආවේණික
Verse 14
කවුද මේ කිති කවන්නෙ මේ දවස් වල
ක්රියා කතා පරස්පර කයියෙන් නම් උඩ ස්වර
ගනින් ඔටුන්න මගෙන් මං මැරුණු දවසට
එදිනකන් හුරු වෙන්න වෙයි මගේ ලේ රස්නෙට