සද සරසා තිබුනා
තරු හිනැහී උන්නා
මල් පිපිලා මන්දාරමේ
ඔබ හා මා බැදුනා
හද මඩලේ පිරුනා
වචනෙන් පවසන්න බෑ ආදරේ
ලදුනේ ඔය හෙවනැල්ල
සෙවනක් වෙලා
මා නිවෙනා තරම් ඔබ නිසා
සංසාරේ ඉදලද එන්නේ සුලගක් වෙලා
මේ සැනසීම දෑතේ දරා
වැස්සක් වෙලා
වහිනා තුරා
මං ආදරෙන් තෙමෙනවා
හුස්මක් වෙලා
හිස්තැන් මකා
මගේ ජීවිතේ සැරසුවා
දෑතේ වෙලිලා
ආලේ වෙරලේ
අපි දෙන්නා ඇවිදන් යමු
කාලේ ගෙවිලා
අවසානයෙන්
දෑතින්ම අල්ලන් ඉමු
අපි ලියනා අපේ කතාවේ
අවසානේ දුකින් නිමාවේ
මල් පිපෙනා දුහුල් තලාවේ
ඔය සුවදයි මගේ ආදරී
වැස්සක් වෙලා…
හුස්මක් වෙලා…