අනුරා සඳවත මන බඳිනා
උපමා සසඳනුදෝ කොහෝමා
සලනා දෙනයන හිත බැඳෙනා
දහවලේම සඳ පායාලා
සේද පාටවත සෝබමාන සඳ
මාගෙ දෑස ළඟ පාවීලා
පේන ලෝකයම පාට හීනයක
වාගේ ඈගෙ රුව වෑහීලා
සෝබ මානා
ඇය ප්රාතිහාර්යය පානා
රුව සාර මනහාර
රෑ හීන ගානේ පේනා//
ඈ දෑස ඈත මානා පාවී ගියා
රෑ හීන ගාණේ දීලා සංවේදනා
ඒ රෝස දෑස ඕනා මාගේ කියා
ඈ නෑනෙ පෑවේ ආශා මට ලංවෙලා
ගිම්හාන සන්ධ්යාවේ නෑ කෝල පාලා
සඟවාන ඈ රහසේ හැඟුමන් පවා
උන්මාදවී මාගේ රූ සාර ආශා
නුඹ නේන මේ සිහිනේ සිතුවම් එ